Όλα φεύγουν, ο Παναθηναϊκός μένει…

0
87

Από τα ανέμελα χρόνια του View-Master στα γυαλιά της πρεσβυωπίας και από τα εφηβικά μπλουζ στα βαλς των χαμένων ονείρων. Ο Αριστοτέλης Μπενόγλου κάνει φλας μπακ μιας ζωής στην οποία το πράσινο χρώμα είναι αναπόσπαστο μέρος της κι ο Παναθηναϊκός κάτι παραπάνω από απλός παρατηρητής της…

Οι πρώτες διακοπές που θυμάσαι, στα 4 σου χρόνια. Ένα παγωτό «Πατούσα» από το ψυγείο της ΕΒΓΑ, τα πιγκουινάκια της Lyra, η μινιατούρα KITT, ο Παναθηναϊκός του Γκμοχ στα ημιτελικά της Ευρώπης.

Στα 7 σου, πας σχολείο. Σαμπουάν για τις ψείρες, Γλώσσα τις δύο πρώτες ώρες, μια πατημένη μπλε Αmita για μπάλα στο διάλειμμα κι ο Παναθηναϊκός του Σαραβάκου συντρίβει τους Ούγγρους της Χόνβεντ στο Κύπελλο UEFA.
Στα 10 σου, πέφτουν πύραυλοι στον Περσικό, γιατί; Σου αρέσει η Πόπη από το διπλανό θρανίο, τα σπορτέξ σου τρύπησαν, το βράδυ έχει Απαράδεκτους στην TV, ο Παναθηναϊκός πρέπει να περάσει την Γκέτεμποργκ.

Έφτασες 12. Μπλουζ με την Έφη, εσύ κι όλη η τάξη, βασικά. Γυμνάσιο, δυσκολεύουν τα μαθήματα, αγωνία για τους βαθμούς του ελέγχου. Τέσσερα ράμματα μετά την πτώση από τη μάντρα. Το χαρτζιλίκι ξοδεύτηκε για καψούλια και χαρτάκια Καρουζέλ. Σου αρέσει όμως κι η Κλειώ. Μήπως πρέπει να της τα ζητήσεις; Ο Λυκούργος και η Καρολίνα στο Mega, Σάββατο πρωί. Ο Παναθηναϊκός φέρνει τον Γκάλη, ο Βαζέχα καρφώνει τον Ολυμπιακό με κεφαλιά-ψαράκι, δύο «πράσινα» Κύπελλα ακόμα στη συλλογή.

Στα 15 σου, η πρώτη σου μαλακία, ένοχη και πηχτή. Αχνοφαίνεται ένα χνούδι πάνω από το στόμα, γίνεσαι άνδρας. Κυνηγητό με κορίτσια, χουφτώνεις το μπουτάκι της Άννας, κι άλλες ορμές… Η ΕΒΓΑ έκλεισε, άνοιξε Algida τώρα. Τα νέα σου Reebok Black Top, ουάου! Μαύρα αθλητικά παπούτσια, ζηλεύει όλη η πλάση! Τα αγόρασες από το Carambola στη Γλυφάδα με τα λεφτά από τα κάλαντα. Ζηλεύεις τους 20χρονους που οδηγούν Peugeot Rallye. Τρέχεις με το ΒΜΧ και το ξεχνάς. Όπως τρέχει ο Δώνης στο Άμστερνταμ, ο Στόγιαν στο Παρίσι. 

Ψηφίζεις. Η πρώτη σου ολοκληρωμένη σχέση. Ο σεισμός της Αθήνας, ο βομβαρδισμός της Σερβίας, περιοδεύων στο στρατό, πέθανε η γιαγιά, δεν κλαις. Τώρα είσαι άνδρας, ξυρίζεσαι, διαβάζεις Playboy και Penthouse στα κρυφά, δίνεις Πανελλήνιες. Οικονομικά προβλήματα στο σπίτι, μετακομίζεις, παίζεις ξύλο με συμμορίες, κλαις για την Άννα που σε χώρισε για τον γεροδεμένο συμφοιτητή. Ο Παναθηναϊκός, όμως, παίζει με τη Λα Κορούνια. Θα προκριθεί; Το βράδυ αργείς να κοιμηθείς, σκέφτεσαι τις σέντρες του Ασάνοβιτς και τα γυριστά του Λυμπερόπουλου.

Στα 20, αρχίζεις κι έχεις πολιτική συνείδηση. Γνωρίζεις τον πρώτο σου μεγάλο έρωτα, έχεις πιάσει δουλειά, τέρμα τα χαρτζιλίκια. Πειραματίζεσαι στο κρεβάτι, δοκιμάζεις λίγο μαύρο. Το κεφάλι γουλί, τα γυαλιά σου Oakley, τώρα αυτός με το κωλοφτιαγμένο Rallye είσαι εσύ. Τσίτα τα γκάζια, καγκουριές στα Λιμανάκια, βόλτες στο Λυκαβηττό, στον Προφήτη Ηλία, στο Καβούρι, στο Κεφαλάρι, αγωνία για τις καλοκαιρινές μετεγγραφές του Παναθηναϊκού. 

Στα 23 σου, χρωστάς σε κάρτες και δάνεια. Χωρίζεις έπειτα από χρόνια. Τώρα κλαις. Ολυμπιακοί Αγώνες, τσακώνεσαι με τον κολλητό σου, μπλέκεις με κομματόσκυλα, έχεις άγχος για τα πάντα. Τρακάρεις σοβαρά, η πρώην σου δεν ήρθε στο νοσοκομείο. Τα έφτιαξε με τον 40άρη εργοδότη της. Το ξεπερνάς με νέο έρωτα. Ο Παναθηναϊκός στη Λεωφόρο μοιάζει με βεντάλια: ανοίγει-κλείνει και γοητεύει τα πλήθη.

Στα 26 σου, είσαι ερωτευμένος όσο ποτέ άλλοτε. Υπόσχεσαι αιώνια πίστη, το ίδιο κι αυτή. Σεξ, σεξ, σεξ, με ενδιάμεσες διακοπές για λίγη ζωή. Πουλάς το αυτοκίνητο, βάζεις γυαλιά ηλίου Ray Ban, φοράς πουκάμισα Gant, ταξιδεύεις στο εξωτερικό με το κορίτσι σου. Ταξιδεύεις στο εξωτερικό και με τον κολλητό σου -με τον οποίο τα ξαναβρήκες- για χάρη του Παναθηναϊκού. Άλλο ένα ευρωπαϊκό στο μπάσκετ, Παύλο θεέ, πάρε την ΠΑΕ.

Τριαντάρισες. Το πάθος προάγεται και γίνεται αγάπη. Προαγωγή και στη δουλειά. Η πρώην σού στέλνει μήνυμα, το μετάνιωσε και θέλει να επιστρέψει. Τώρα έχεις εσύ το πάνω χέρι και δεν απαντάς. Κυκλοφορείς με BMW. Χάνεις τον πατέρα σου, κλαις κάθε βράδυ. Γράφεσαι γυμναστήριο, κάνεις εγχείρηση στις αμυγδαλές, μακραίνεις το μαλλί, αφήνεις μούσι, διαβάζεις Μπουκόφσκι, Καρυωτάκη και Καββαδία, ακούς Θάνο Μικρούτσικο, προβληματίζεσαι για όσα συμβαίνουν γύρω σου. Το έκτο ευρωπαϊκό στη Βαρκελώνη με αρχηγό τον Διαμαντίδη, ο Παναθηναϊκός γίνεται αυτοκρατορία και πλησιάζει τη Ρεάλ.
Είσαι 33. Παντρεύεσαι. Η μητέρα σου είναι στα τελευταία της. Μαθαίνεις να μαγειρεύεις, ανακαλύπτεις νέους φίλους, κάνεις like σε αναρτήσεις γνωστών και αγνώστων, βγάζεις selfies, παίρνεις στεγαστικό. Το συζητάτε για παιδί. Τριχόπτωση, σταματάς το γυμναστήριο, παίρνεις κιλά, βάζεις γυαλιά μπας και δεις λίγο καλύτερα πώς παίζει ο Παναθηναϊκός. Η ομάδα όμως… δεν βλέπεται. 

Σβήνεις 37 κεράκια. Ακόμα λιγότερα μαλλιά. Παντρεύεις τον καλύτερό σου φίλο. Η γυναίκα σου ομορφαίνει, εσύ παχαίνεις. Κρίση πανικού και μια κατάθλιψη σε πρώιμο στάδιο. Πας σε ψυχολόγο. Τα πρώτα σύννεφα στο γάμο, το παιδί δεν έρχεται. Η κοιλίτσα δεν φουσκώνει, φουσκώνει όμως ο λογαριασμός της ΔΕΗ. Χάνεις τη μητέρα σου. Τώρα είσαι μόνος. Ο Παναθηναϊκός προσπαθεί, αλλά δεν μπορεί. Πας στο γήπεδο, βρίσκεις την παλιά παρέα, πίνετε μπίρες μετά το ματς. 

Μπήκες στην πέμπτη δεκαετία. Το διαζύγιο ήταν συναινετικό. Εκείνη έφυγε εκτός Ελλάδας, εσύ έμεινες εδώ. Πλέον, είσαι ολομόναχος. Ξύρισες το μαλλί, όπως παλιά. Απολύθηκες από τη δουλειά, είσαι άνεργος. Αρχίζεις δειλά-δειλά λίγο τζόγκινγκ. Χαζεύεις παλιά άλμπουμ, αναπολείς το παρελθόν, κουμπώνεις δυο ηρεμιστικά για να κοιμηθείς και να ξεχάσεις ότι απέτυχες. Είναι 9 το βράδυ, 29 Ιανουαρίου του 2021. Πρέπει κάπως να περάσει η ώρα. Ανοίγεις την τηλεόραση που είχες αγοράσει όταν μπήκες στο νέο σπίτι με την πρώην γυναίκα σου, η οποία έγινε μητέρα και ανεβάζει ευτυχισμένες φωτογραφίες στο instagram με τον νεαρότερο από εκείνη νέο της σύζυγο. Παναθηναϊκός-Βαλένθια για την 22η αγωνιστική της Ευρωλίγκας. Δεν παίζει ούτε ο Γκάλης, ούτε ο Βράνκοβιτς, ούτε ο Διαμαντίδης. Ούτε διεκδικούμε ευρωπαϊκό τρόπαιο. Και τι μ’ αυτό; Παρελθόν σου είναι, όπως και η πρώην σου σύζυγος. Μέρος της ζωής σου. Ό,τι κι αν έγινε στο παρελθόν, ό,τι κι αν γίνει στο μέλλον.

Τελικό σκορ 91-72. Σκας ένα τόσο δα χαμογελάκι, κλείνεις τηλεόραση, κινητό, φώτα κι ονειρεύεσαι. Ονειρεύεσαι πώς θα είσαι στα 43, στα 50 στα 60, στα 70 σου. Μπορεί να είσαι μπαμπάς, μπορεί και παππούς. Μπορεί να είσαι και μόνος σου, όπως τώρα. Αλλά όπως, όπου, κι όποτε είσαι, πάντοτε θα σε συντροφεύει αυτό που σε συντρόφευε και στα 4, στα 14, στα 24, στα 34 σου.

Ο Παναθηναϊκός…

Περνάει κι αυτός τις φάσεις του, τις δυσκολίες του, έχει χάσει το χρώμα του, έχει μείνει κι αυτός μόνος, όπως εσύ. Αλλά απόψε νίκησε. Όπως παλιά…

Πηγή