Ο παγκόσμιος πληθυσμός άνω των 60 ετών αυξάνεται με ταχύ ρυθμό, όμως τα περισσότερα χρόνια ζωής δεν σημαίνουν αυτόματα και περισσότερα χρόνια καλής υγείας. Νέα αποτίμηση της διεθνούς προσπάθειας για την υγιή γήρανση καταγράφει πρόοδο στις δημόσιες πολιτικές, αλλά και σημαντικές ανισότητες ανάμεσα στις χώρες.
Οι άνθρωποι ηλικίας 60 ετών και άνω ξεπέρασαν το ένα δισεκατομμύριο το 2020 και εκτιμάται ότι θα φτάσουν τα 2,1 δισεκατομμύρια έως το 2050. Η ταχύτερη αύξηση αναμένεται σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, όπου συχνά οι υπηρεσίες υγείας και μακροχρόνιας φροντίδας διαθέτουν λιγότερους πόρους.
Πρόοδος στη νομοθεσία και στη φροντίδα
Το ποσοστό των χωρών με νομοθεσία κατά των διακρίσεων λόγω ηλικίας αυξήθηκε από 44,5% το 2018 σε 57,7%. Παράλληλα, το 56,7% διαθέτει πλέον εθνικές πολιτικές μακροχρόνιας φροντίδας, ενώ περισσότερες από τις μισές αναφέρουν προγράμματα για φιλικά προς την ηλικία περιβάλλοντα και ολοκληρωμένες αξιολογήσεις υγείας και κοινωνικών αναγκών.
Η πρόοδος, ωστόσο, δεν είναι ομοιόμορφη. Περισσότερο από το ένα τρίτο των χωρών που συμμετείχαν στην αποτίμηση διαθέτει ελάχιστους ή καθόλου ειδικούς πόρους για την ανάπτυξη υπηρεσιών μακροχρόνιας φροντίδας. Λιγότερες από τις μισές έχουν νομοθεσία που εξασφαλίζει πρόσβαση σε βοηθήματα όπως ακουστικά βαρηκοΐας, γυαλιά ή βοηθήματα βάδισης.
Μεγάλο κενό στα δεδομένα
Μόνο το 22,7% των χωρών μπορεί να παρακολουθεί διαχρονικά την υγεία των μεγαλύτερων ανθρώπων. Χωρίς αξιόπιστα και αντιπροσωπευτικά στοιχεία, οι πολιτικές κινδυνεύουν να αντιμετωπίζουν όλους τους ανθρώπους της ίδιας ηλικίας σαν να έχουν όμοιες ανάγκες, κάτι που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Η επόμενη φάση της διεθνούς προσπάθειας έως το 2030 θα κριθεί από τη σταθερή χρηματοδότηση, την ενίσχυση των συστημάτων δεδομένων και την ουσιαστική συμμετοχή των ίδιων των ηλικιωμένων στη λήψη αποφάσεων. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο η αύξηση του προσδόκιμου ζωής, αλλά η δυνατότητα περισσότερων ανθρώπων να παραμένουν λειτουργικοί, αυτόνομοι και κοινωνικά ενεργοί.
NEWSMAG TEAM
